Czarownica zła

Nauczona przykrym doświadczeniem rozrywek przedświątecznych zaczęłam szukać za pośrednictwem netu. Telewizja w tym temacie raczej milczy, a szkoda ominąć coś ciekawego. I znalazłam. Dwa jarmarki na Starówce. Ok., ja wiem, że to bez sensu, że jarmark z założenia powinien być jeden i do tego raz w roku, ale się nie czepiajmy, bo znaczenie się nam rozszerza i nie ma co.

Okutałam się warstwami odzieży, jak na rekonwalescenta przystało, obułam w buty, o których będzie oddzielny wpis i polazłam. Pierwszy zgodnie z kierunkiem „iścia” był jarmark Pod Wieżą. Fajny, ale mały. Człowiek po człowieku tupie, mimo pory ni w pięć ni w jedenaście i ogólnego luzu na Starówce. Dwa małe pasażyki w dwóch niewielkich, choć uroczo stylizowanych budach. Sery, wędliny, czapki, biżu oraz inne ozdoby. Bez fajerwerków, mało, ale miłe dla oka.

Następnie przeturlałam się przez pół Starówki na Rynek. No tu to już ho, ho. Stoiska narodowe, takież wyroby i w ogóle oczopląsu bym dostała, gdyby nie mały mankament, który odwracał moją uwagę. Nie wiem, co za idiota przygotowywał Rynek, ale się nie postarał. Hałdy lodu, topniejąca ślizgawka i człowiek głównie skupia się na tym, co by sobie ząbków cudnej urody nie wybić, albo kości ogonowej nie odbić. Można się najeść do wypęku (bigos, kartacze, pierogi, pajdy chleba ze smalczykiem i ogórem) oraz upić do nieprzytomności (grzane wino i piwo z browaru Koreb), naoglądać produkcji świec i sztuki kowalstwa. Zanabyć można najlepszą kiełbachę świata (wrócę po więcej! I wiejskiej i z dzika!), rewelacyjne austriackie i nasze sery, ciekawe wyroby z dziczyzny, szynki i polędwice robione tradycyjnymi metodami, kindziuki, pierogi, kartacze, chleby, o oczywistościach takich jak żurawina, tarnina, borówka, koncentrat barszczu, czy konfitury rożnej maści nie wspominając. Ubrać się można głównie w ozdoby, czapki oraz fartuszki kuchenne, ale czemu nie, jak ktoś lubi? Choinkę można przystroić po całości.

Mimo ciągłego strachu o stan moich kości, ślizgów wykonywanych w stylu wolnym, a niekiedy aksli, rittbergerów i toeloopów, jestem szczęśliwa jak młody świniaczek w deszcz. Ja tam wrócę (jarmarki trwają do 23.12), a Wy – jak sobie chcecie:).